10:2 polega na przekazywaniu danego materiału dydaktycznego w sekwencji: 10 minut prezentowania tematu, zagadnienia, problemu, a następnie 2 minuty dyskusji w małych grupach, wokół przedstawianych treści. Ta strategia uczenia, nazywana również chunk and chew (z ang. rozdrobnij i przeżuj), skutecznie wspiera osoby uczące się w zrozumieniu nowych treści przekazywanych najczęściej w ramach zajęć opartych o wykład. Mniejsze porcje materiału ułatwiają zrozumienie, a dyskusja w mniejszych grupach stwarza okazję do nauczania rówieśniczego.

Zajęcia przebiegają w schemacie: zaprezentowanie 10-minutowych fragmentów konkretnych treści dydaktycznych, a następnie przeznaczenie 2 minut na przetworzenie tych informacji przez osoby studiujące.

W ramach pierwszego etapu osoby uczące się słuchają i mogą robić notatki. Następnie, po zadaniu przez osobę prowadzącą zajęcia refleksyjnego pytania, mającego na celu skupienie myślenia, osoby uczące się mają 2 minuty na „przeżucie” informacji. Pracują indywidualnie lub dzielą się ustnie swoimi przemyśleniami z innymi (w parze lub mniejszej grupie). Na tym etapie dochodzi do weryfikacji rozumienia omawianych treści, testowania nowego słownictwa czy koncepcji w praktyce. 

Sekwencje 10:2 powtarzane są kilkukrotnie w ramach jednych zajęć.

Celem 10:2 jest zapewnienie osobom studiującym optymalnych warunków do przyswojenia materiału dydaktycznego. Chodzi o uniknięcie jednostronnej transmisji wiedzy od osoby prowadzącej zajęcia, która może przytłoczyć, bo napływa w dużej ilości, w zbyt szybkim tempie. 10:2 umożliwi Ci też bieżące monitorowanie przebiegu procesu uczenia i reagowania na potrzeby grupy zajęciowej.

10:2 to metoda inicjująca i wzmacniająca zaangażowanie osoby uczące się w proces edukacyjny na zajęciach. Sprzyja również budowaniu relacji, a także tworzeniu bezpiecznej przestrzeni do popełniania błędów. Dodatkowo wspiera integrowanie nowych informacji z wiedzą, którą osoby studiujące mają w pamięci długotrwałej.

Metodę tą można stosować praktycznie do każdej formy zajęć, choć najlepiej sprawdzi się podczas wykładów. Liczebność grupy oraz tryb realizacji zajęć nie mają znaczenia. 

Sekwencja 10 minut do 2 minut jest optymalna. Jednak w zależności od rodzaju materiału dydaktycznego, czasu trwania zajęć, zróżnicowania umiejętności uczenia się w grupie zajęciowej oraz celu dydaktycznego (np. wprowadzenie nowych, skomplikowanych treści, powtórzenie materiału z danego działu), proporcje czasowe można traktować elastycznie.

Ogólna zasada zakłada jednak podzielenie materiału dydaktycznego na mniejsze fragmenty i zabezpieczenie czasu na jego przetworzenie.

Podczas wykładu na temat prawdopodobieństwa teoretycznego, osoba prowadząca zajęcia robi pierwsze zatrzymanie po omówieniu podstawowych różnic między prawdopodobieństwem teoretycznym i eksperymentalnym.

Korzystając z prezentacji multimedialnej, decyduje o zatrzymaniu się po około 10 minutach i inicjuje dyskusję w mniejszych grupach na temat: jak prawdopodobieństwo teoretyczne jest wykorzystywane w grach losowych?

Następnie grupy prezentują wypracowane wnioski z dyskusji. Grupy zadają sobie nawzajem pytania pogłębiające.

Osoba prowadząca monitoruje cały proces i koryguje/wyjaśnia na bieżąco pojawiające się wątpliwości. Korzysta z pomocy osób studiujących, wykazujących się łatwością w zrozumieniu omawianego tematu.

Przykłady zastosowania metody 10:2 („chunk and chew”).

Krótkie zestawienie wytycznych dla wdrożenia metody 10:2 w trybie synchronicznym stacjonarnie i online oraz asynchronicznym.

Krótki film prezentujący strukturę przebiegu zajęć z wykorzystaniem 10:2 oraz korzyści z jej wprowadzenia.

Opis modelu  wdrożenia metody 10:2 wraz z przykładem:
Mather E., Road tested / Chunk-challenge-chew-chat-check

Zestawienie propozycji wykorzystania metody 10:2 w połączeniu z innymi formami nauczania.

Artykuł prezentujący strategię wspierania na temat wspierania osób uczących się:
Marzano R., The art and science of teaching: Helping students process information, w: Educational Leadership 67/2/2009, pp. 86-87.